NE OLUR ÖLME...

Beyazına griler bulaşmış martı
Belli ki açlık gözünde perde
Dur! yapma, dokunma
Yutma sakın gagana dolan zehri.
Üzgünüm arkadaş
Bağışla beni
Ben olduğum için
Bencilliğim, hainliğim için bağışla
Öylesine kirlettik ki dünyanı
Çarkı döndü sermayenin
Ölümü yakıştırdık canlara.

Oysa senin yerinde olmayı düşlerdim çoğu kez
Türküler söylerdim sana bakıp
Hayallerime, şiirlerime, şarkılarıma alırdım beyazını
Ne yazık ki yaşıyor musun diye soramadım sana
Gözlerindeki hüznü göremedim
Çığlıklarını mutluluk saydım kendimce
Kanatlarına tutunup uçmak istedim
Masallarımı seninle süsledim
Hep göklerde sandım seni
Kapkara sulara gömüleceğin hiç aklıma gelmedi.

Şimdi gülüşlerimi çalıyorsun dudaklarımdan
Suskunluğum oluyorsun, susuyorsun
Gözüme baka baka ölüyorsun.
Son bir şans ver bana
Son bir umut
Pişmanlığım, belki yalvarışım olursun insanlığa
Üşümüş avuçlarına bir simit parası koyar anası
Gözü çapaklı, sümüklü bir çocuk simidini bölüşür belki
Kim bilir, hâlâ yaşam savaşı veren bir balık
Son çırpınışında düşer payına.
Son bir şans ver bana
Hadi gülümse
Gülümse, ne olur ölme.

Şerife Çınar / 08.01.2012

AĞLA GECENİN GÜLÜ

Az mı çekti elinden ah ettirdin bülbüle
Kırmızıya boyandın yetmedi mi bu çile
Beyazın beyaz değil sarardın bile bile
Gülmenin vakti geçti ağla gecenin gülü.

Çoktan açtı goncalar el uzandı dalına
Arılar konmaz oldu zehir kattın balına
Giden döner mi sandın ne bakarsın yoluna
Gülmenin vakti geçti ağla gecenin gülü.

Simsiyah gözlerine ne ay doğar ne güneş
Zaman koptu takvimden ne üç kaldı ne de beş
Bulamazsın bir daha sana âşık böyle eş
Gülmenin vakti geçti ağla gecenin gülü.

Kuruyup kavrulursun kırıldı sırça testi
Bulutlar döndü gitti gökler yağmuru kesti
Ayrılık rüzgârları delicesine esti
Gülmenin vakti geçti ağla gecenin gülü.

Sanma bu güzelliğin gün gelip solmayacak
Yüreğin kanadıkça gözün yaş dolmayacak.
Son pişmanlık faydasız, sabahlar olmayacak
Gülmenin vakti geçti ağla gecenin gülü.

Şerife Çınar / 09.12.2011